و هرزه‌گرد ابراز نفرت شديد مينمايد . او همچنين متذكر ميگردد كه هر عملى حدودى دارد ، و هرگونه نقض اين حدود منجر بفاجعه مىشود و غيره . كليّه انچه را كه محمّد نخجوانى ميگويد ، ميتوان با دلايل بيشمارى از تاريخ تقريبا تمام سلسله‌هاى حاكم بر ايران ، آذربايجان و كشورهاى همجوار در دوران قرون وسطا ثابت كرد . ما امكان نداريم در اين پيشگفتار ، تمام مسائل بيشمارى كه در اثر محمد نخجوانى مورد بحث قرار گرفته تحليل كنيم . حتى از فصولى كه خود مؤلف در آغاز اثر قيد كرده ، پيداست كه كتاب حاضر از لحاظ اهميت علمى ، اجتماعى و فلسفى و عملى در ميان مآخذ تاريخى و اقتصادى خاور قرون وسطا جاى بارزى دارد . هريك از فصول نام برده شده ، بطور جداگانه موضوع مطالعه و تحقيق و پروژه مىباشد ولى ، بمطالب فوق‌الذكر كفايت ميكنيم و اميدواريم كه محققين ، مورخين ، اقتصاددانان ، ايران‌شناسان و آذربايجان‌شناسان بكتاب فوق با وسعت بيشترى مراجعه كنند و جدا مشغول تحقيق تمام مسائل مطروحه در كتاب « دستور الكاتب فى تعيين المراتب » اثر دانشمند ، رجل دولتى و متفكر برجسته آذربايجان محمد بن هندوشاه نخجوانى گردند . * * *